Darmowy wzór odpowiedzi na wezwanie do wskazania kierującego pojazdem (fotoradar)

W dniu dzisiejszym postanowiliśmy podzielić się z Państwem wzorem darmowej odpowiedzi na wezwanie do wskazania osoby prowadzącej pojazd, przesyłanego wraz ze zdjęciem z fotoradaru. Wzór ten powstał dla jednego z Klientów, który takie wezwanie otrzymał. Następnie wszedł do użytku i został wielokrotnie przetestowany z pozytywnym skutkiem. Mamy nadzieję, że okaże się pomocny.
Oczywiście najlepszym sposobem na unikanie mandatów jest jazda zgodna z przepisami ruchu drogowego, do czego zachęcamy. Jednakże ilość naruszeń prawa, jakie mają miejsce podczas wystawiania tego typu mandatów stanowiła inspirację, by przygotować wspomniany wzór. Na pewno możliwe jest przygotowanie przepisów, które zapewnią bezpieczeństwo ruchu drogowego, a jednocześnie nie będą tak mocno ingerowały w procesowe uprawnienia do obrony każdego obywatela.

Oczywiście wzór ten ma charakter ogólny i może nie obejmować zaistniałych w danej sprawie kwestii indywidualnych. W takim wypadku zachęcamy do jego dostosowania do własnych potrzeb lub kontaktu z Kancelarią. Jeśli komuś wspomniany wzór pomoże będziemy wdzięczni za opinię na platformie Google lub Facebook.

Darmowy wzór przedstawia się następująco:

Miejscowość, data

Dane nadawcy

Dane adresata

Sygnatura sprawy

 W odpowiedzi na Państwo pismo z [wskazać datę] roku niniejszym korzystam z prawa do uchylenia się od obowiązku wskazania komu powierzyłem pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie w ramach prawo do obrony na podstawie art. 74 par. 1 kpk w związku z art. 20 par. 3 kpw. Jednocześnie, dla uniknięcia wątpliwości, przypominam że działanie tego typu wyłącza odpowiedzialność za wykroczenie określone w art. 96 par. 3 kw jako korzystanie z przysługujących mi uprawnień do obrony (tak Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 30 września 2015 roku, K 3/13). Jednocześnie w wyroku tym przypomniano, że w naszym porządku prawnym nie jest dopuszczalne domniemanie, że właściciel (posiadacz) pojazdu, który nie wskazał, komu powierzył pojazd do kierowania (używania), jest sprawcą wykroczenia polegającego np. na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości. Dla porządku przypominam również, że prawo do obrony przysługuje na każdym etapie prowadzonego postępowania, a zatem także zanim uzyska się formalnie status obwinionego czy też oskarżonego (por. uchwała SN z 20 września 2007 roku, I KZP 26/07). Pragnę również podkreślić, że jest to moje ostateczne stanowisko w sprawie i kierowanie do mnie kolejnych formularzy z prośbą o wskazanie osoby kierującej pojazdem jest bezprzedmiotowe.

Gdy odmowa wskazania kierowcy jest związana z realizacją przysługujących stronie praw procesowych nie może być traktowana jako wykroczenie.

Organ mandatowy, by złożyć wniosek o ukaranie z art. 96 par. 3 kw najpierw musi stwierdzić bez żadnych wątpliwości, że czyn niewskazania jest wykroczeniem, gdyż nie zaistniały żadne przesłanki wyłączające winę właściciela pojazdu (lub jego użytkownika) jak na przykład milczenie w ramach prawa podejrzanego do odmowy złożenia wyjaśnień, prawa świadka do uchylenia się od odpowiedzi na pytanie, braku wiedzy świadka czy braku faktu użyczenia pojazdu osobie trzeciej (tu istnieje konieczność przeprowadzenia wcześniej przez organ prowadzący postepowanie wyjaśniające dowodu negatywnego, wykluczającego możliwość popełnienia wykroczenia przez osobę, do której skierowano żądanie wskazania gdyż w innym przypadku samo takie żądanie z mocy prawa jest bezprzedmiotowe).

Dopiero po przeprowadzeniu wymaganych prawem wykluczeń oraz dowodów i stwierdzeniu ponad wszelką wątpliwość, iż zaistniało wykroczenie organ może uznać, że została spełniona przesłanka ujawnienia wykroczenia zawarta w art. 17 par. 3 kpw i że nabył w ten sposób prawo do działania, jako oskarżyciel publiczny przed sądem w sprawie z art. 96 par. 3 kw.

Nie macie Państwo uprawnień do karania właściciela pojazdu z art. 96 par 3 kw jeśli skorzystał ze swoich praw kodeksowych. Należy też dodać, że ten mandat, który proponujecie, mam według Państwa przyjąć bez jego wystawienia, na zasadzie oświadczenia-promesy, co samo w sobie jest złamaniem zasad postępowania określonych w art. 97, 98 i 99 kpw. Najpierw mają Państwo bowiem obowiązek ustalić sprawcę wykroczenia tak by nie ulegał wątpliwości, następnie dopiero mają Państwo prawo wręczyć mu mandat do rąk własnych wraz z pouczeniem, że ma prawo mandatu nie przyjąć.

Postępowanie mandatowe jest najbardziej uproszczonym i skróconym postępowaniem w prawach o wykroczenia. Ma ono charakter inkwizycyjny, co oznacza, iż funkcjonariusz występuje jednocześnie, jako „prokurator” i „sędzia”. Dlatego właśnie funkcjonariusze muszą rygorystycznie przestrzegać praw stron i fundamentalnych (konstytucyjnych) zasad prawnych takich jak: „nullum crimen sine culpa” (nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu) i „in dubio pro reo” (nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego).

Nie macie Państwo podstaw, by mnie karać lub ścigać za wykroczenie z art. 96 par. 3 kw i nie macie uprawnień oskarżyciela publicznego, albowiem nie może zaistnieć sytuacja ujawnienia popełnienia przeze mnie wykroczenia, o której mówi art. 17 par. 3 kpw, gdyż niniejszym ujawnione zostaje, co najwyżej skorzystanie wezwanego z przysługujących mu praw ustawowych.

W przedmiotowej sprawie ma jednak przede wszystkim zastosowanie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12.03.2014 roku (P 27/13) w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że nie ma podstaw prawnych adresowanie do właściciela lub posiadacza pojazdu przez uprawniony organ alternatywnego żądania wskazania, komu został powierzony pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie albo przyjęcia mandatu karnego za popełnione wykroczenie drogowe. Trybunał wskazał wprost, że: „jeżeli organ nie ma wątpliwości, kto jest sprawcą wykroczenia drogowego, co jest warunkiem koniecznym ukarania go mandatem karnym w postępowaniu mandatowym, nie może jednocześnie podejmować czynności zmierzających w kierunku ujawnienia innego sprawcy tego wykroczenia. Z drugiej strony, jeżeli organ ma wątpliwości, co do tego, czy sprawcą wykroczenia jest właściciel lub posiadacz pojazdu, to – nie może go ukarać mandatem karnym”.

Państwa wezwanie i otrzymane od Państwa wzory oświadczeń, jako zakwestionowane przez wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12.03.2014 są bezwzględnie wysłane bez podstawy prawnej i nie mają w związku z tym żadnej wiążącej mocy. W przypadku, więc ich niewypełnienia lub wypełnienia, nie mogą stanowić podstawy domniemania popełnienia wykroczenia, podstawy wystawienia mandatu karnego czy podstawy do złożenia wniosku o ukaranie za wykroczenie drogowe. Bezprawnych dokumentów obywatel po prostu wypełniać nie musi, za to ma prawo kwestionować w całości wadliwie prowadzone postępowanie, które było realizowane z ich wykorzystaniem.

Na koniec z ostrożności procesowej zaznaczam, że powierzyłem do używania z wyprzedzeniem pojazd takim osobom jak: członkowie rodziny, współpracownicy i członkowie ich rodzin bez konieczności informowania mnie o tym w konkretnych dniach, godzinach i sytuacjach.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, sygn. akt VI Ka 289/16 w żaden sposób nie można wyinterpretować, że wskazanie musi dotyczyć wyłącznie jednej osoby, skoro istota powierzenia do używania polega na tym, że może ono objąć cały szereg osób. Skoro zatem obwiniony wskazał osoby upoważnione do korzystania z auta na zasadzie otwartej, niezależnie od daty, z bliżej nieokreślonym wyprzedzeniem, czego żaden przepis mu nie zabraniał, to choć wskazał je opisowo – wspólnicy i członkowie ich rodzin – to nie sposób twierdzić, że obowiązkowi uchybił i ukarać obwinionego, ponieważ art. 96§3 kodeksu wykroczeń, jak i art. 78§4 Prawa o ruchu drogowym nie penalizuje uchybienia obowiązkowi wskazania osoby, która w danych okolicznościach kierowała pojazdem, a jedynie osoby, której pojazd został powierzony.” Sąd twierdził także, że: „Właściciel pojazdu ma obowiązek wiedzieć, komu dany pojazd użyczył do kierowania lub używania, nie zaś kto nim faktycznie kierował. Obowiązki związane z ustaleniem tożsamości kierowcy leżą z mocy systemu postępowania w sprawach o wykroczenia po stronie oskarżyciela publicznego”

Podpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.